Welke landen kennen een eercultuur?

De meest bekende eercultuur is die van het Midden-Oosten (Egypte, het hele Saoedisch Arabisch schiereiland, Turkije, Iran, Irak, Afghanistan en Pakistan) en van Noord-Afrika (Marokko, Algerije, Tunesië en Libië). Daarbij zijn er wel verschillen, vooral in de manier waarop eerherstel plaatsvindt. Zo vormen eremoorden (eerwraak) wel een onderdeel van de eercultuur in het Midden Oosten, en komen ze in Noord-Afrika nauwelijks voor. Daar is weer vaker sprake van verstoting.

Ook in andere delen van de wereld bestaat een cultuur van eer en schaamte. Bijvoorbeeld in grote delen van Azië, in de Balkan, in delen van Zuid-Amerika en in de Surinaams-Hindoestaanse gemeenschap.

Niet overal worden dezelfde woorden gebruikt. Zo spreekt men in de Chinese gemeenschap niet over eer, maar over 'gezicht'.

Het is belangrijk om te bedenken dat er ook binnen landen en culturen grote verschillen kunnen zijn. Zo is de eercultuur vaak sterker op het platteland dan in de stad. En ook in Nederland zijn er grote verschillen binnen de verschillende gemeenschappen. In sommige families is de eercultuur en het respect van de eigen gemeenschap erg belangrijk; bij anderen speelt het haast geen rol. Ook vult niet iedereen het begrip eer hetzelfde in, en denkt niet iedereen hetzelfde over de vraag of je geschonden eer met geweld mag zuiveren.
Trek dus niet te snel conclusies te trekken over iemand, over een gemeenschap of over een cultuur, maar ga goed na hoe er echt gedacht wordt over eer, eerschending en eerherstel.